अन्नपूर्ण पोष्ट
दुखजिलो गरेर हुर्काएको छोरो कलेज पढ्दै थियो। छोरोले पढेर जागिर खाई सुख देला भन्ने बेलामा त्यस्तो घटना भयो। मेरो एउटा मात्रै छोरा हो। छोरा त मारियो तर न्याय नपाइने हो कि भनेर दिनरात छटपटी हुन्थ्यो। चिन्तै चिन्तामा, पिरैपीरमा साढे तीन वर्ष बित्यो। न्यायका लागि काठमाडौंसम्म पुग्यौं।
माइतीघर मण्डलामा धर्ना दियौं। जुलुस निकाल्यौं। के नै पो गरेनौं र ? श्रीमान तारेक थाम्न रुकुमपश्चिम जाँदा–जाँदा हैरान भइसक्नुभएको थियो। अपराधी बचाउन नेताहरू नै लागेका छन् भन्ने हल्ला थियो। त्यस्तो कुरा सुन्दा मन निकै दुख्थ्यो। हामी गरिबलाई कसले पो हेर्छ र भन्ने लाग्थ्यो। अनि रातदिन छोराकै सम्झनाले सताउँथ्यो।
आफ्ना ‘कपूत’हरूको आतंककारी कर्ममा मित्र राष्ट्रहरूलाई नजोडने कि?
के बालेन ओलीले भनेजस्तै 'फिरङ्गी' नै हुन् त ?
अडानदेखि अवसानसम्मः परिवर्तनको कठघरामा पुराना दलहरू
नेपालसँग अमेरिका बेखुशी, खुशी पार्न दुई सूचना जारी
नयाँ युगको नागरिक चेतना र सही नेतृत्व छनोट
रोल्पाबाट पटक–पटक प्रतिनिधित्व, तर विकास किन उस्तै?
मिडिया ट्रायल बन्दै 'फागुन २१': तथ्यको हैन, भाष्यको परीक्षण
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया