शिलापत्र
भर्खरै भारतीय लोकसभा निर्वाचन २०२४ काे नतिजा सार्वजनिक भएको छ । एक्जिट पोलहरूले बढीमा एक सिट जित्ने अनुमान गरिरहेका बेला चार कम्युनिस्ट घटकहरूबाट ९ सांसदहरूले भारतीय संसदमा वामपन्थी प्रतिनिधित्व गर्ने भएका छन् । दुई दर्जन धेरै कम्युनिस्ट पार्टीहरू रहेको भारतमा भारतीय कम्युनिस्ट पार्टी (मार्क्सवादी) ले ४, भाकपा र भाकपा (माले) ले २/२ र क्रान्तिकारी समाजवादी पार्टीले १ सिटमा चुनाव जितेका हुन् ।
भारतमा कम्युनिस्ट पार्टीको प्रभाव कसरी खुम्चिँदै गयो ? त्यसको मुख्य कारण निरन्तरको विभाजनलाई मान्ने गरिएको छ । सशस्त्र संघर्षको लाइनवालाहरू पनि फुटे भने संसदीय राजनीति गरिरहेका पार्टीहरू पनि फुट र विभाजनमै रमाउन थाले । तिनीहरू देशका लागि निर्णायक शक्ति हुन त सकेनन् नै, टुटफुटबाट कमजोर बन्दै गए । आफूलाई माओवादी भन्न रुचाउने कम्युनिस्ट पार्टीहरूले लामो समयदेखि सशस्त्र संघर्ष गरिरहे पनि त्यसको प्रभाव छिटफुट हिंसामा सीमित छ, राज्य व्यवस्था परिवर्तन गर्नेभन्दा मानवीय क्षतिमै लामो समय गुजारेको छ ।
चुनावी नतिजाले देखाएको भारतीय कन्तबिजोगबाट नेपाली कम्युनिस्ट पार्टीहरूले सिक्नुपर्ने पाठबारे विश्लेषण गर्नुअघि भाकपा १०४ वर्ष लामो इतिहासबारे चर्चा गरौँ ।
आफ्ना ‘कपूत’हरूको आतंककारी कर्ममा मित्र राष्ट्रहरूलाई नजोडने कि?
के बालेन ओलीले भनेजस्तै 'फिरङ्गी' नै हुन् त ?
अडानदेखि अवसानसम्मः परिवर्तनको कठघरामा पुराना दलहरू
नेपालसँग अमेरिका बेखुशी, खुशी पार्न दुई सूचना जारी
नयाँ युगको नागरिक चेतना र सही नेतृत्व छनोट
रोल्पाबाट पटक–पटक प्रतिनिधित्व, तर विकास किन उस्तै?
मिडिया ट्रायल बन्दै 'फागुन २१': तथ्यको हैन, भाष्यको परीक्षण
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया