सेतोपाटी
भन्सारको एउटा साझा चरित्र भनेको बास्ना वा गन्ध पनि हो।
धेरै भन्सारका साहित्यमा पढ्न पाइन्छ — केही अनौठो गन्ध वा बास्ना आएमा भन्सार नजिकै छ!
विभिन्न किसिमका बास्नादार सामानहरू बोकेर आउने ट्रकहरूको बास्ना अनि परिश्रमी ट्रक चालकहरूका पसिनाको गन्ध नआउने भन्सार यार्ड नै हुँदैन भन्न सकिन्छ।
साथै भन्सार यार्डमा ट्रकमुन्तिर बसेर खाना पकाउँदै गर्दाको बास्नाले र्याल चुहिने बनाउँछ जो कोहीलाई।
सबैलाई आफ्नै हातमा स्टेरिङ होओस् भन्ने लाग्नु स्वाभाविक पनि छ। अझ प्रतिस्पर्धाको दुनियाँमा आफ्नै निर्णय सर्वोपरी बनाउन को पो चाहँदैन र?
असली स्टेरिङ त ट्रक चालकहरूको हातमा छ। जसले सामान नल्याइदिने हो भने आजको दुनियाँ कल्पना गर्न सक्ने नै हुँदैन। हामीले उपभोग गर्ने सरसामानहरू कसरी टोलको पसलसम्म आइपुगे त? ती पसलमा सजिने सामान कसले ढुवानी गरेर त्यहाँसम्म ल्यायो?
भोटेकोशी बाढीको बज्रपातः प्रियजन फर्किने बाटो हेर्दै बसेको लामा परिवार
‘बाढीपीडितलाई जंक फुड होइन, पोषणयुक्त खाना दिऔं’
कर्णाली प्रतिष्ठानको रजिस्ट्रारमा उपकुलपतिको चलखेलः मापदण्डदेखि सर्टलिस्टसम्म ‘मकेन्द्र शाही मिलाउने’ खेल!
कर्णाली प्रदेशः स्वायत्तताको रहर र सत्ताको कहर
समावेशिताको मुद्धा बोकेको नेकपाले कर्णालीमा के गर्ला ?
डेलिभरी राइडरको भोगाइः अँध्यारो रात र ओझेल परेका सपना, गन्तव्यको छैन अत्तोपत्तो
‘प्रहरी पनि मानिस हुन्, जे पनि भन्न पाइन्न’
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया