सनीराज शाक्य
घरैघर अनि गाडी नै गाडीले भरिएको काठमाडौँ सहरका सडकहरू जति जेलिएका छन्, यहाँका फुटपाथहरू पनि उस्तै छन्।
मुख्य सडकमा कतै कतै फुटपाथहरू चौडा छन्। कतै दुईजना मान्छे नै हिँड्न नमिल्नेगरी साँघुरिएका छन्। कतै हिँड्दा हिँड्दै सकिने फुटपाथ छन्। अनि कतै हिँड्दा हिँड्दै ठोक्किने छन्।

पैदल यात्रुको पहिलो अधिकार हुनुपर्ने यी फुटपाथहरू छेउछाउका घरमूलि अनि साहुजीहरूका निजी आँगनजस्ता पनि छन्। कतै निर्माणका सामग्रीले छेकिएका छन्। कतै बिजुलीका खम्बाहरू ठडिएका छन्। कतै बिजुलीका ट्रान्सफर्मरहरूले रोकिएका छन्।
काठमाडौँका सडकमा जति फुटपाथ छन्, एकाधबाहेक ती सबै सजिला र सुरक्षित छैनन्। न अपाङ्गतामैत्री छन्, न बालमैत्री। न वृद्धवृद्धा वा अरु कुनै अशक्तहरू ढुक्क भएर हिँड्न मिल्नेछन्।
हामी हिँड्ने फुटपाथहरूका केही दृश्य यस्ता छन्-






इश्तियाकका चुनावी ‘इश्क’
रवि र ओली : दुवै उस्तै उस्तै हुन् नानु !
रविलाई खेदिरहेको ‘नियति’सँगै रास्वपाले देशभरि चलाएको ‘स्वतन्त्र हावा’
राजनीतिको परम्परागत भागबण्डामा रास्वपाको ‘चकचकी’
माओवादीका ‘निशान’ मेटाएर रुकुम फर्किएका ‘प्रचण्ड’ पाइलाहरू
अडानदेखि अवसानसम्मः परिवर्तनको कठघरामा पुराना दलहरू
प्रेम दिवस
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया