‘संविधानको आत्मा, अभ्यास र नागरिक अपनत्व’
मुक्ति गौतम
लक्ष्मीपूजाको साँझ थियो। पूजाकोठा बिजुलीका विभिन्न रंगिन बल्बहरूले झकीझकाउ थिए। कलश सजाइयो। पालामा तेल हालियो। खरबारीबाट थुतेर ल्याएका सपूरोका बातीहरू डुबाइयो।
सलाई कोरेर आमाले १ सय ८ दीया बालिन्। देउताको थान, भान्छा कोठा, कौशी, पिंढी, सिकुआ, आंगन, बार्दली सबैतिर उज्यालो भयो।
केटाकेटी, युवायुवती, बुढापाका देउसे–भैले सबै रमाए। देउसी खेले, रमिता हेरे, पटका पड्काए अनि उफ्रीपाफ्री पनि गरे।
तेल पनि सकिएछ, आगो पनि निभेछ, बिचारा ! उज्यालो दिने सपूरोको बाती जलेर खाक भएछ।
‘संविधानको आत्मा, अभ्यास र नागरिक अपनत्व’
प्रधानमन्त्री ‘बालेन हुन् कि रवि’ भन्नेमा कन्फूजन देखियोः सांसद विश्वकर्मा
‘मनको घाउ नदेखिए पनि पीडा गहिरो हुन्छ’
कांग्रेसभित्र सहमतिको अन्तिम अस्त्र ‘डा. शेखर’
सरकार जेनजीको म्यान्डेटविपरीत चल्यो, आन्दोलन नै हाइज्याक भयोः वरिष्ठ अधिवक्ता त्रिपाठी
भोटेकोशी बाढीको बज्रपातः प्रियजन फर्किने बाटो हेर्दै बसेको लामा परिवार
‘बाढीपीडितलाई जंक फुड होइन, पोषणयुक्त खाना दिऔं’
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया