धन्न! यूएईको जेलबाट बाँचेर फर्किएँ...
मुक्ति गौतम
घरको भद्रगोल काम। लाचार पत्नि।
म गाउँले नेता। घरदेखि चिया पसलसम्म गफ हाँक्ने, मामला-मुद्दामा इन्साफ दिलाउने र बैठकमा धारा प्रवाह भाषण गर्ने मेरो बानी।
समय सारिणी अनुसार आज आइतबारे बैठकको सूचना पत्र खोलेर कार्यसूचि हेरेँ- "मणिपुरमा नेपाली समाजको स्थितिबारे छलफल।"
एकातिर घरको नगरि नहुने काम, श्रीमतीको निन्याउरो अनुहार। अर्कोतिर समाजका जल्दाबल्दा समस्यामाथि सह-चिन्तन, छलफल र विचार विनिमयद्वारा समस्याको स्थायी समाधान खोज्नुपर्ने अवस्था। असमञ्जसमा परेपनि सय रुपैयाँ ऋण काँडेर निश्चित समयमा बैठकमा पुगेँ।
तोकेको समयभन्दा एक घण्टापछि आयोजक, कार्यकारिणी समिति र आम जनता भेला हुँदा एक बजे बैठकको शुभारम्भ भयो। एक भन्दा एक भाषणबाजीमा खप्पिस बुजुर्ग र युवा वक्ताहरू। श्रोता भन्दा वक्ताहरूको बहुमत।
भाषण प्रतियोगिता आरम्भ भयो। म पनि के कम। लगभग ५५ मिनेटको गहकिलो र घतलाग्दो भाषणमा जम्मै कुरा समेटेर अरूलाई उछिनेको अनुभव गरेँ। मञ्चबाट ओर्लेर मन मिल्ने साथीलाई साउतीमा सोधेँ- "मेरो बोलाई कस्तो भयो यार?"
साथीबाट- 'ठिक छ' भनेको सुनेपछि गजक्क परेँ।
निष्कर्षमा नपुग्दै बैठकको सकियो। आ-आफ्ना गुनासाहरू आफैसँग बोकेर अभियन्ताहरू घरतिर फर्के।
म पनि साँझमा भोकले लखतरान परेर घर आई पुगेँ। सहधर्मिणी ज्वरो आएर विस्तरामा छटपटाई रहेकी थिइन्।
पाँच वर्षे छोरी छिमेकीमा जाउली भात खाँदै थिई।
धन्न! यूएईको जेलबाट बाँचेर फर्किएँ...
‘सरकार! प्रहरीमा तिम्रो गैरसंवैधानिक खेल हुन्छ है फेल’
धार्मिक आस्थाको मञ्चमा राजनीतिक सन्देशः छठलाई नेताहरूले कसरी गरे उपयोग?
‘हेक्का रहोस्, श्रीमद्भागवत, महाभारत जस्ता ग्रन्थ प्रश्नकै जगमा आएका हुन्’
छठ पर्वको सन्देश–प्रकृति र वातावरण सबैको हो, यिनको रक्षा गरौं
करोडपति जयप्रकाशलाई रक्सीले ‘रोडपति’ बनायो…
सीमान्त साहित्यः कसको आवाज, कसको कलम?
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया