टेकनारायण रिमाल ‘कौशिक’
१- कलम (मुक्तक)
हरकलमले साँचो झुटो लेख्न सक्नुपर्छ
हरविधाले ठीक बेठीक देख्न सक्नुपर्छ
खालि विषाक्त मसी वाक्ने कलमलाई चाहिँ
हरहातले टुक्रा टुक्रा पारी फेंक्न सक्नुपर्छ।
२ - कतै दीया बले कतै मुटु जले
हिजोको कुरा अर्कै थियो त्यो कुरा आज छैन
मनमा चाहना भएपनि चाहेर हुँदैन
फेवा र माछापुच्छ्रेको जोडी नैसर्गिकै रै'छ
प्रीतिमा धौलागिरीले आँसु पारेर रुँदैन।
३ - संत्रास
भयो मगज मान्छेको कालो रातो भयो जगत
जताततै ढले लाश खोलोतुल्य बह्यो रगत
कता धर्म कता कर्म कता देव कता गुरु
प्रायःमानिसको सोच ढुङ्गा माटो भयो फगत।
४ - तीन सिजो (सिजो)
श्रद्धालु सज्जनका नज़रमा छारो हाल्ने
ती साधु बिरालाहरूमा दुराचार पाएँ।
नचाहिँदो ठाँट-बाँट विलासका चाहना
लोकमा प्राय: जताततै कामाचार पाएँ।
मञ्चमा चढ़ी प्रशंसाका करताल बीच
अभिमानको बोझा बोक्ने कलाकार पाएँ।
आफ्ना ‘कपूत’हरूको आतंककारी कर्ममा मित्र राष्ट्रहरूलाई नजोडने कि?
के बालेन ओलीले भनेजस्तै 'फिरङ्गी' नै हुन् त ?
अडानदेखि अवसानसम्मः परिवर्तनको कठघरामा पुराना दलहरू
नेपालसँग अमेरिका बेखुशी, खुशी पार्न दुई सूचना जारी
नयाँ युगको नागरिक चेतना र सही नेतृत्व छनोट
रोल्पाबाट पटक–पटक प्रतिनिधित्व, तर विकास किन उस्तै?
मिडिया ट्रायल बन्दै 'फागुन २१': तथ्यको हैन, भाष्यको परीक्षण
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया