टेकनारायण रिमाल ‘कौशिक’
बखत बखत आई भेट माया मलाई
पलभर सब बिर्सी हेर आँखा जुधाई
कति दिनतक मैले गर्नु तिम्रो प्रतीक्षा
भन न किन लिएकी तीव्र मेरो परीक्षा।
बहुत फरक भैछ्यौँ बेसरी दूर गैछ्यौँ
मजबुत मन राख्ने वज्रकै तुल्य भैछ्यौँ
बचपन सखि! काट्यौँ साथ खेलेर हामी
उन दिन मन तिम्रो नम्र नौनी थियो नि।
तकलिफ हुन जाला प्यारले हार खाला
यति पनि नविचारी हुन्न’थ्यो हान्न भाला
बुझ विषय विषै हो,श्वेत होऊन् कि काला
अलि अलि अलि गर्दै चाउरिन्छन् नि छाला।
सिंगापुरबाट देउवा दम्पतीको बिन्तीः ‘अनुसन्धानमा सघाउँछौं, पक्राउ नगर्नुस्’ (पत्रसहित)
चलचित्र ‘रोल नं १’: बुबाको सपना, छोराको सङ्घर्ष र शिक्षा प्रणालीको यथार्थ
पासपोर्ट खरिदमा अनियमितता प्रकरणः आरजुका आमा–छोरा अख्तियारको राडारमा
गोकर्णेश्वर–केएमसी सम्झौता, १० लाखसम्मको मिर्गौला प्रत्यारोपण निःशुल्क
बालेनको अभिव्यक्तिपछि उब्जिएको परिस्थिति
‘प्रिय तिमीले एक्लो बनायौ’
काभ्रे बस दुर्घटनासम्बन्धी छानबिन गर्न समिति गठन
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया