टेकनारायण रिमाल ‘कौशिक’
बखत बखत आई भेट माया मलाई
पलभर सब बिर्सी हेर आँखा जुधाई
कति दिनतक मैले गर्नु तिम्रो प्रतीक्षा
भन न किन लिएकी तीव्र मेरो परीक्षा।
बहुत फरक भैछ्यौँ बेसरी दूर गैछ्यौँ
मजबुत मन राख्ने वज्रकै तुल्य भैछ्यौँ
बचपन सखि! काट्यौँ साथ खेलेर हामी
उन दिन मन तिम्रो नम्र नौनी थियो नि।
तकलिफ हुन जाला प्यारले हार खाला
यति पनि नविचारी हुन्न’थ्यो हान्न भाला
बुझ विषय विषै हो,श्वेत होऊन् कि काला
अलि अलि अलि गर्दै चाउरिन्छन् नि छाला।
क्रान्तिको नाममा लुट, देशको नाममा धोका
दोहोरो नागरिकता : पूरा गर्ला त रास्वपाले ९९औं वाचा ?
प्रतिकूल मौसमको मौका छोप्दै काठमाडौंमा ट्याक्सी चालकको लुटधन्दा…
इतिहास फेरिन्छ– जब जनताको चेतनाले ‘नयाँ अध्याय’ लेख्छ
सच्चिएनन् पुराना दल, बरू भए सक्किन तयार
‘मैले ड्रग्स खाँए, समाजले परिवारलाई धिक्कार्यो’ (भिडियाेसहित)
रापिएको ‘रविमण्डल’
१ .
२ .
३ .
४ .
५ .
प्रतिक्रिया